KALBİNE DÖN…

Size sırların mucizesinden bahsetmeyi çok isterdim, ne kadar çok acıttığını bilmeden az önce olmalıydı bu.
Maalesef geç kalanlardanım…

Bir daha ki sefere diyorum.
Bilmediğimiz şeyler keşke öyle kalsalar. Ne yazık ki kalamıyorlar. Seviyorlar kendilerini göstermeyi.
Yalanların üstü asla örtülü kalamıyor…

Çok kısa olmasını umduğum bir yaşanmışlıktan bahsedeceğim… Bir dostumun ya da bir tanıdığımın başına gelen var sayabilirsiniz bunu.
Bir varmış bir yokmuş hikâyesi gibi…

Öyle yalancı ve hırsız!
Size bir hediye veriliyor ve öylesine anlamlı olduğunu düşündürtüyor size, ama aslında o hediye size değil verenin kendine hediyesi bu. Kendini ödüllendirmesi de diyebiliriz.
Yakınlığı, candan hali sizi bile kendinize müşkül duruma getiriyor. Bir zaman sonra siz de karşılığını en yüce gönüllü halinizle veriyorsunuz.
Sonra, devamı geliyor…

Bir sonra ki aşamada ne o verilen hediyenin anlamı, ne de sizin karşılığınız bir mana ifade etmiyor.

Niye mi?

Çünkü hepsinin bir vefa için değil de sadece kendi koltuğunu korumak için yapıldığını öğreniyorsunuz. Ve bununla da kalmıyor bunun içinde karşılıksız duyguların olduğunu görüyorsunuz.
Ve daha da kötüsü daha önce de kuvvetle hissettiğiniz o duyguların aslında hiç yanlış olmadığına bir kez daha kanaat getiriyorsunuz.

Bunları tam da bu süreçte kâğıda döküyorum çünkü yeni sene de bu enerjilerin yok olmasına niyetleniyorum. Asla hayatıma bir daha kabul etmiyorum.

Belki asla dilden dökülmeyecek ama ruhani olarak kimsenin kimseyi bir daha aptal yerine koyamayacağı bir dönem başlayacak diye diliyorum… Biliyorum da öyle olacak!
İnsanı en çok en yakınında acısını ve coşkusunu paylaştığını sandığı varlıklar utandırırmış. Teşekkür ediyorum hepinize…

Bu duygular sayesinde bir çıta daha kendine şekil verdi…

Ve biliyor musunuz bir kalbin bildiğini bin kalp hisseder… Yani bu kandırmaca uzun sürmez… Yakında sizi de göreceğiz…!
SÖZÜM BAŞKASININ ACISINDAN SEBEPLENENLERE…

Nedir ki ömür?
Kaç ev, araba eder…
Ne için insan harcarsın değil mi?
Ne sana, ne bana kalacak bu dünya…

Ne mutlu ki ben bana kalanlarla senden çok daha huzurlu ve mutlu yaşayacağım…
Hayatımda hiç kimseye ikiyüzlülük ve menfaatkârlık etmemiş olacağım…
Ben gene neysem o olacağım!

Ya sen?
Gün sonu diye baktığın sahte dostluklarınla yatağına huzursuz yatacaksın…
Ben gene yeniye ve iyiye uyanacağım.
Sen hep yalnız ben hep mutlu kalabalık!

O YÜZDEN!

 

KALBİNE DÖN GÜZEL KADIN…

Ne yaşarsan yaşa sen hep hislerinin pusulasına inandın. Her ne olursa olsun sevginden asla ödün vermedin! Herkesin sana kalkıp, kuşanıp nefret kustuğu anlarda bile sessizce gitmeyi bildin.
Kimse sana yerini ve yurdunu öğretemedi.!

Sen hep yüklerini kendi sırtına alıp YÜRÜDÜN!

Bazıları hala yürümeyi öğrenemedi!

Bırak kendi sessiz çığlıklarında boğulsunlar ve seni hep hatırlasınlar!

BUGÜN İLK KEZ KENDİ YAZDIĞIM BİR SÖZÜ NOKTA DİYE KOYACAĞIM…

HİÇ KİMSE AYAĞININ DEĞDİĞİ YERDE ÖLMEZ!

 

“KALP YANILABİLİR…!”

SEVGİLERİMLE,
MERVE♥

0 cevaplar

Cevapla

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir